خشت اولِ کج در کاخ رسانه؛ جمع بی نظمی و نابلدی؛ وقتی کاخ رسانه، قلعه‌ی شخصی مدیران جشنواره فجر می‌شود!

چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر در حالی اولین روز خود را پشت سر گذاشت که حواشی اجرایی در بخش رسانه، تا حدی متنِ سینمایی رویداد را تحت‌تاثیر قرار داد. از چالش‌های صدور کارت تا ابهامات در نحوه تخصیص فضا به رسانه‌ها، پرسش‌هایی است که انتظار می‌رود ستاد برگزاری با شفافیت بیشتری به آن‌ها پاسخ دهد.

خشت اولِ کج در کاخ رسانه؛ جمع بی نظمی و نابلدی؛ وقتی کاخ رسانه، قلعه‌ی شخصی مدیران جشنواره فجر می‌شود!

تجربه دشوار ورود به کاخ رسانه

برخلاف انتظارها، فرآیند ورود خبرنگاران و منتقدان در روز اول با کندی غیرمنتظره‌ای همراه بود. معطلی چندساعته برخی از اهالی رسانه و میهمانان در مبادی ورودی برای دریافت کارت‌های شناسایی، ناهماهنگی‌هایی را به نمایش گذاشت که شایسته مهم‌ترین رویداد فرهنگی کشور نیست. این در حالی است که پیش‌بینیِ سازوکارهای دیجیتال و تسریع در احراز هویت، می‌توانست مانع از اتلاف وقت ارزشمند خبرنگاران در ساعات حیاتی خبر‌رسانی شود.

ابهام در معیارهای تخصیص غرفه و امکانات

نحوه توزیع فضا و غرفه‌ها در مرکز رسانه‌ای جشنواره، از دیگر نقاط مورد بحث امسال است. به نظر می‌رسد الگوی مشخصی برای اولویت‌بندی رسانه‌ها بر اساس میزان مخاطب و اثرگذاری وجود نداشته است. در حالی که برخی رسانه‌های با سابقه و پرمخاطب در راهروهای تصمیم‌گیری برای احقاق حق خود مانده‌اند، حضور پررنگ برخی مجموعه‌های کمتر شناخته شده، این شائبه را ایجاد کرده که شاید معیارهای سلیقه‌ای بر ضوابط حرفه‌ای پیشی گرفته است.

ضرورت نگاه حمایتی به جای نگاه اقتصادی

در گفت‌وگوهای حاشیه‌ای روز اول، برخی مدیران رسانه‌ها از تغییر رویکرد ستاد برگزاری در تعامل با رسانه‌های جریان‌ساز گلایه داشتند. شنیده‌ها حاکی از آن است که در مواردی، برخورداری از امکانات حداقلی برای پوشش خبری، به پیش‌شرط‌های اقتصادی و حمایت‌های مالی گره خورده است. انتظار می‌رود جشنواره فجر به عنوان یک نهاد ملی، رسانه‌ها را به چشم بازوان فرهنگی ببیند و تقویت حضور آن‌ها را نه یک مأموریت درآمدزا، بلکه یک سرمایه‌گذاری برای ارتقای کیفی جشنواره بداند.

کرامت اهالی رسانه در گروی میزبانی شایسته

با توجه به ماهیت فشرده کار خبری در ایام جشنواره، تامین الزامات رفاهی و تشریفاتی متناسب با حضور طولانی‌مدت خبرنگاران، کمترین توقع از تیم اجرایی است. نادیده گرفتن این نیازهای اولیه و تحمیل هزینه‌های جانبی به خبرنگارانی که با تمام توان برای انعکاس اخبار سینما تلاش می‌کنند، می‌تواند انگیزه‌های حرفه‌ای را تحت‌الشعاع قرار دهد.

جشنواره فجر ویترین فرهنگ ایران است و ستاد برگزاری و در راس آن دبیر جشنواره، مسئولیت سنگینی در صیانت از این ویترین دارند. امید است در روزهای آتی، با بازنگری در برخی رویکردهای گزینشی و بهبود فرآیندهای اجرایی، شاهد بازگشت آرامش و احترام متقابل به اتمسفر رسانه‌ای جشنواره باشیم تا تمرکز اصلی دوباره به قاب جادویی سینما بازگردد.

شبکه‌های اجتماعی
دیدگاهتان را بنویسید